Νέα

Ουίσκι “made in Larissa”!

Αν σκεφθεί, δε, κανείς ότι στην Ελλάδα δεν παράγεται ουίσκι καθώς δεν υπάρχει σχετική παράδοση, τότε η Λάρισα θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι είναι πρωτοπόρα στο ζήτημα αυτό.Εξ ου και το ενδιαφέρον που έχουν ήδη εκδηλώσει ποτοποιοί από διαφορετικά μέρη της Ελλάδας προς το Λαρισαίο παραγωγό, προκειμένου να υπάρξει συνεργασία ή για την εξασφάλιση του “Know how” -ή επί το ελληνικότερον της τεχνογνωσίας- για την παραγωγή του.

Εμπνευστής της παραγωγής ουίσκι “αλά ελληνικά” είναι ο σμήναρχος, εν αποστρατεία πλέον, Αργύρης Ταραμονλής, ο οποίος από το 1994 άρχισε να “πειραματίζεται” με το κρασί και κατάφερε, όπως λέει, να πετύχει τελικά υψηλή ποιότητα στην παραγωγή του. Λίγα χρόνια αργότερα σκέφτηκε να επεκτείνει το πείραμα του και στο ουίσκι καθώς τού προκάλεσε περιέργεια ο τρόπος παρασκευής τους και σκέφθηκε: “Γιατί όχι; Ας δοκιμάσω”. Όλα αυτά στο υπόγειο του σπιτιού του, το οποίο και διαμόρφωσε ανάλογα για να μπορεί να επιδίδεται στο αγαπημένο του “χόμπι” αφού στην πραγματικότητα πρόκειται -μέχρις στιγμής τουλάχιστον- για “παραγωγή” που δίνει χαρά στον ίδιο και τους φίλους του και δεν είναι ευρείας κατανάλωσης.

2

Εμπνευστής της παραγωγής ουίσκι “αλά ελληνικά” είναι ο σμήναρχος, εν αποστρατεία πλέον, Αργύρης Ταραμονλής, ο οποίος από το 1994 άρχισε να “πειραματίζεται” με το κρασί και κατάφερε, όπως λέει, να πετύχει τελικά υψηλή ποιότητα στην παραγωγή του. Λίγα χρόνια αργότερα σκέφτηκε να επεκτείνει το πείραμα του και στο ουίσκι καθώς τού προκάλεσε περιέργεια ο τρόπος παρασκευής τους και σκέφθηκε: “Γιατί όχι; Ας δοκιμάσω”. Όλα αυτά στο υπόγειο του σπιτιού του, το οποίο και διαμόρφωσε ανάλογα για να μπορεί να επιδίδεται στο αγαπημένο του “χόμπι” αφού στην πραγματικότητα πρόκειται -μέχρις στιγμής τουλάχιστον- για “παραγωγή” που δίνει χαρά στον ίδιο και τους φίλους του και δεν είναι ευρείας κατανάλωσης.

Όταν λοιπόν το 1994 άρχισε να φτιάχνει κρασί από σταφύλια μοσχάτα και ξινόμαυρα για να εξασφαλίζει το κρασί της χρονιάς δεν είχε στο νου ότι θα έφθανε μέχρι το ουίσκι. Αλλά περνώντας τα χρόνια και διαβάζοντας για τη διαδικασία παραγωγής του συγκεκριμένου -σκωτσέζικου κατά παράδοση- ποτού, είχε την ιδέα να επιχειρήσει την παραγωγή του από κρασί. Καθώς, μάλιστα, κάθε χρόνο τού περίσσευε κρασί απ’ αυτό που έφτιαχνε και υπήρχε η “πρώτη ύλη”. Όπως ανέφερε ο κ. Ταραμονλής, η παρασκευή ουίσκι από κρασί δεν είναι εύκολη υπόθεση.

Συνήθως, οι παρασκευαστές παίρνουν το οινόπνευμα από το κριθάρι που το μουλιάζουν στο νερό και προχωρούν σε αποστάξεις. Όμως, όταν η πρώτη ύλη είναι το κρασί τότε χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή: πρέπει το κρασί να είναι καθαρό και χωρίς ξυλόπνευμα ώστε η γεύση να είναι αυτή του καθαρού οινοπνεύματος. Διότι, όπως σχολιάζει ο ίδιος, κι άλλοι είχαν παλαιότερα επιχειρήσει να παρασκευάσουν ουίσκι αλλά τελικά αυτό είχε την γεύση… τσίπουρου! Ενώ αντίθετα αυτό που ίδιος παράγει -κατά τη δίκη του εκτίμηση αλλά και σύμφωνα με την άποψη όσων το έχουν δοκιμάσει- είναι πολύ γευστικό και πολύ… ουίσκι.

3

Ετικέτες
Show More

Related Articles

Back to top button
Close